โรงทำขวัญสมโภชน์พระวิธุรบัณฑิต

พระยาเการพให้ตั้งโรงทำขวัญสมโภชน์พระวิธุรบัณฑิต

——————————-

ได้เห็นการบรรยายวิธีการก่อสร้างคร่าว ๆ มีการขึงเชือกแล้วปักทะมบ เดี๋ยวนี้ใช้ว่า ชะมบ สำหรับวางผัง กับชื่อองค์ประกอบสถาปัตย์อื่น ๆ เครื่องไม้มาครบครันทั้งกลอนแป ภนอนี้เคยเข้าใจมาตั้งนานแล้วว่าแปลว่าหินที่รองเสา ไม่รู้ว่ายังเป็นความเข้าใจที่ถูกอยู่ไหม

๐ ท้าวพระยาเสนานั้น รับอภิวันแล้วผันผาย

ออกมาหาช้าไม่ กะเกณฑ์กันตามบัญชา

๐ ไขว้ยุ่งคฤๅฝูงมด ไม้ตรงคดหามแบกมา

นายช่างผู้รจนา ให้ถากเกลาเป็นเสารี

๐ ตัดทอนผ่อนเป็นรอด ตงดั้งสอดไม้ที่ดี

แปกลอนผ่อนได้ที่ ภนอรีสี่ตัวครบ

๐ นายช่างผู้รจนา ขึงเชียกมาแล้วปักทะมบ

จอบเสียมเตรียมไว้ครบ ขุดหลุมจบยกเสาพลัน

๐ มุงจากฟากฝาเหม็ด ทำแล้วเสร็จไม่ถึงวัน

คฤๅองค์เวศหนูกรร มาอำนวยช่วยบัญชา

๐ แจ้งการผ่อนผ่านภพ ทำเสร็จครบพุทธิเจ้าข้า

ตามพระองค์มีชงคา ปูเสื่อสาดลาดเต็มไป

——————————-

วิธูรกลอนสวด ไม่บอกปีที่เขียน แต่ลายมือดูเป็นรุ่นเดียวกับพระเนมิราชกลอนสวดของท่านสมภารจันคง เป็นไปได้ว่าเล่มนี้คงเขียนในปลายพุทธศตวรรษที่ 24 แล้ว